Eten en drinken tijdens fietsvakantie

Je hoeft geen raketgeleerde te zijn om te beseffen dat je flink wat calorieën verbrandt tijdens je fietsvakantie. Sterker nog, een dag in het zadel staat garant voor een verdubbeling van het energieverbruik. Om de man met de hamer te slim af te blijven is het zaak dat je voldoende eet en drinkt. Ik ben zeker geen voedingsdeskundige dus verwacht hier geen uitgebreid dieetadvies, maar ik kan wel vertellen hoe ik er mee omga als ik met de fiets onderweg ben.

“Eten en drinken tijdens fietsvakantie” verder lezen

Kiezen voor de Santos Cross Lite

Vandaag ben ik bij Xycletracx op de koffie geweest om mijn wensen voor de Santos Cross Lite door te nemen. In twee uur tijd heeft John mij door alle details geloodst. Over de meeste zaken heb ik nu wel een keuze gemaakt. De technische besluiten waren eigenlijk het makkelijkst. Je kan met een paar parameters schuiven en dan kom je vrij snel tot de conclusie of het wat is, of je bereid bent daarvoor extra te betalen en zo ja, hoe veel. Maar dan die kleuren…

“Kiezen voor de Santos Cross Lite” verder lezen

Met de ferry naar Hadrian’s Way

Aan boord!

‘You can walk aboard!’ De man met de walkietalkie en de fel-oranje jas wijst naar het gat in de boeg van de Princess Seaways. Ik loop met de fiets aan de hand via het schip op. Na wat geharrewar mag ik deze vastzetten tegen de scheepswand en loop ik met de spullen voor de nacht naar boven. Gisteravond heb ik er nog voor gezorgd dat alles wat ik aan boord nodig heb in een tas zit. De andere tassen blijven aan de fiets hangen. Een mengelmoes van hoop en vertrouwen dat het wel goed zal komen. Het voorkomt in ieder geval veel slepen.

“Met de ferry naar Hadrian’s Way” verder lezen

Hurricane Hector en de Omagh Bombing

Westenwind

Een hels kabaal op de binnenplaats van Belfast International Youth Hostel. Midden in de nacht draait het zwerfafval rondjes in een hoek. Het waait. Sterker nog, het stormt. Ik weet niet beter dan dat het weer iets minder zou worden de komende dagen maar Storm Hector komt voor mij onverwacht. Hij trekt in de nacht van west naar oost over het eiland en wordt gevolgd door een stevige westenwind. “Hurricane Hector en de Omagh Bombing” verder lezen

Eindelijk in Éire

Weerbericht met disclamer

Na een goede nacht slaap en een ontbijt waar je een weeshuis mee zou kunnen voeden, zit ik weer op de fiets. Stap een is Enniskillen, een kilometer of 50 van Omagh af. De route voert weer door boerenland. Niet onaardig maar wel een beetje meer van hetzelfde. De dag begint droog en de B&B-eigenaren geven mij een prachtig en zonnig weerbericht mee “Eindelijk in Éire” verder lezen

Over de River Shannon en de Connor Pass naar Dingle

Muziek in Doolin

Het is ‘s avonds inderdaad gezellig in Doolin als ik na het eten nog even naar de overkant ga voor een afzakkertje bij Fitz’s pub and eatery. Met een publiek dat een mengsel is van zowel lokaal als toeristen van over de hele wereld, beginnen om een uur of half tien een paar muzikanten te spelen. Geen zang, alleen muziek. Vrolijk melancholisch. Ik bestel een rokerige Ierse whiskey en zit omgekeerd aan de bar een uurtje te mijmeren bij dit schouwspel.

“Over de River Shannon en de Connor Pass naar Dingle” verder lezen

Volledig uitgerust de Ring of Kerry op

Ik blijf nog even (lezen)

Een dagje luieren en lezen. Gisteravond speelde ik al met de gedachte en als ik met een vroege kop koffie voor het hostel zit, weet ik het zeker. Ik blijf een dagje hangen en niets doen. Het weer is (en blijft voorlopig) geweldig en Rainbow Hostel Dingle leent zich meer dan uitstekend voor een verlengd verblijf. Ik maak ontbijt, nog een kop koffie en klets nog wat met Mark, de Amerikaan met wie ik gisteravond tot ‘sluitingstijd’ gepraat heb over reizen, politiek en wat al niet meer.  “Volledig uitgerust de Ring of Kerry op” verder lezen

Dodenrit naar Kenmare en de Beara-Ring

Snel of mooi

Net weggereden van de camping sta ik voor de keuze. Of de Ring of Kerry verder volgen en een stuk van het schiereiland overslaan, of achter de bordjes van Wild Atlantic Way aangaan met mogelijk nog een paar vergezichten op de oceaan. Aanzienlijk meer kilometers maar ja, er zijn sowieso kortere routes van IJmuiden naar Hoek van Holland te bedenken dan via Belfast en Dublin. Ik sla af naar Portmagee. “Dodenrit naar Kenmare en de Beara-Ring” verder lezen

Met Irish Rail naar Dublin

Ongekende luxe

Het lekkerste van een B&B is niet dat je geen tent op hoeft te zetten of dat je in een echt bed mag slapen. Geloof mij, dat interesseert mij niet. Nee, het allerlekkerste is afdrogen met een echte handdoek. Want de kleine textiele verzameling die de fietser in zijn tassen mee kan slepen is namelijk van het functionele, lichtgewichte en snel drogende soort. Niet alleen de garderobe maar ook de handdoek.  “Met Irish Rail naar Dublin” verder lezen

Een dag in Dublin

De stad ontwaakt

Dublin ontwaakt langzaam op deze luie zondagmorgen. Ik loop met een take-away cappuccino over O’Connell Street en geniet van het ‘grote stad gevoel’. Dublinners zitten met de weekendkrant op de terrasjes van vroege koffietentjes, toeristen zoeken zich met hun rolkoffers een weg en een legertje schoonmakers probeert, voor de meute zich op straat waagt, de sporen van een Dublinner nacht uit te wissen. “Een dag in Dublin” verder lezen

Met de neus op de feiten in Wales

Tijdens het koken komt er een – laat ik het zo noemen – wat oudere auto de camping opgereden. Twee mannen en een vrouw. Gespierd, tatoeages. Ze zetten hun tenten op vlak naast de mijne en onbewust heb ik een angstbeeld van een avond drinkgelag en weinig slaap voor de vakantiefietser. Hoe ver ik er naast zit? We raken aan de praat en ik heb nu een boek van 407 gram extra in mijn tas zitten. Gesigneerd door de schrijver zelf.  “Met de neus op de feiten in Wales” verder lezen

Welsche kust, Engelse industrie en naar het Peak District

Een lange dag

Ik rij door Wales naar het grotestedengebied tussen Liverpool en Manchester. Op papier geen camping op redelijke dagafstand kunnen vinden. De eerste ligt te ver van de route en de tweede ligt gewoon te ver, dus ik heb een hotelletje geboekt halverwege. Toch nog een flinke afstand. Vooraf schattend (is wat lastig met de routes van het National Cycle Network) denk ik dat ik de 130 wel weer aan ga tikken. “Welsche kust, Engelse industrie en naar het Peak District” verder lezen

Kilometers spoor tot Goole

Als de porridge van het ontbijt zowat mijn oren uitkomt, snap ik ineens waar de Engelsen de term push bike vandaan hebben. Wat ben ik blij dat ik gistermiddag op tijd in de remmen geknepen heb zeg. Moet er niet aan denken dat de eerste twintig van vandaag de laatste van gisteren hadden moeten worden. De Trans Pennine Trail is alles van strak, langzaam afdalend asfalt op een voormalig spoortracé tot onmogelijke klim op  rotsachtige singletracks. “Kilometers spoor tot Goole” verder lezen

Countdown has started

Of ik al klaar ben?

In mijn inbox stond een mail van de ferrymaatschappij; bent u al klaar voor uw reis? Nou, eerlijk gezegd heb ik een beetje met de kop in het zand gezeten de laatste weken, maar nu je het zegt – er moet nog wel het een en ander gebeuren voor ik echt op pad kan. Leuk hoe zo geautomatiseerd bericht je ineens kan doen beseffen dat het al bijna zo ver is. En dat je best toe bent aan een paar weken fietsen.

“Countdown has started” verder lezen

Van Arnhem naar Afferden (78 km)

Een langzame start is ook een start

Vijf tassen aan de fiets en ik rol weer. Al was mijn eerste reisdoel de fietsenmaker op twee kilometer van mijn huis en maakte de wildgebarende conducteur mijn duidelijk dat er geen plek meer was in zijn trein. Uiteindelijk stond ik rond een uur of 11 in Arnhem, het startpunt van de ronde van Nederland. Klaar voor een mini-fietsavontuur in eigen land. “Van Arnhem naar Afferden (78 km)” verder lezen