Tschüß Bayern – einde corona?

Dat er in Tsjechië anders wordt omgegaan met de corona-crisis valt mij pas echt op als ik ‘s avonds in het restaurant van de camping ga eten. Geen mondkapjes meer en personeel houdt zichtbaar geen afstand tot elkaar en de gasten. Ben ik in die korte tijd in Duitsland dan al zo gewend geraakt aan dit nieuwe abnormaal? Met een mengelmoes van ‘fijn, eindelijk weer gewoon doen’ en ‘ik hoop dat het goed gaat’ onderga ik het.

“Tschüß Bayern – einde corona?” verder lezen

Door het natte Tsjechische platteland

De vorige vooruitzichten en het zicht uit het raam van de hut komen niet overeen. Actuelere voorspellingen voorspellen niet veel goeds. Ik diep de arm- en beenstukken uit de tassen die mij daar samen met mijn knalgele regenjack doorheen moeten helpen. Over uitspraken als ‘het meeste valt naast je’ en ‘als je er de hele dag in zit valt het mee’ heb ik na vandaag een zeer ongenuanceerde mening.

“Door het natte Tsjechische platteland” verder lezen

Praag!

Geloof mij, ik heb het geprobeerd, maar de hoeveelheid brood, eieren, kaas, vleeswaren, zoetigheid en fruit die Jan mij voorschotelde kreeg ik met geen mogelijkheid op. En dan heb ik mij nog niet eens gewaagd aan de tafel met muesli en jam. Cyclopension Bertens mag je met recht een verborgen pareltje noemen. Dus als je nog eens onderweg bent richting Praag en je belandt zomaar in Strašice…

“Praag!” verder lezen

De fiets laten staan in Praag

Het fietsen zit er nu op. Wat rest is een volle dag om te voet te kijken wat de stad Praag allemaal voor mooist te bieden heeft. Volgens mijn telefoon zijn het ruim 36.000 stappen. Hele dagen door de stad lopen betekent ongemerkt veel kilometers maken. Dat is een keer wat anders dal fietsen. En over die stappen? Mijn benen zijn er heilig van overtuigd dat het er minimaal een paar duizend teveel zijn.

“De fiets laten staan in Praag” verder lezen

Bikepacken in Nederland

Soms komen dingen samen en ontstaat er iets moois. Binnenkort wordt mijn nieuwe Santos Cross Lite geleverd, na maanden van lockdown snak ik ernaar om weer eens op pad te gaan en Laurens ten Dam heeft met Dirty Kanzelled iedereen lekker gemaakt voor gravel-avonturen in eigen land. En deze keer ben ik niet de enige die enthousiast is geworden, maar ook mijn broer is aangestoken. Sterker nog, volgens mij komt het plan bij hem vandaan.

“Bikepacken in Nederland” verder lezen

‘Luxe’ bikepacktrip deel 1

Snelle Jelle’s en Vlugge Japies? Check. Mondkapjes? Check. Alle bikepack-gear zit vast aan de fiets, de routes zijn geladen, het weerbericht onheilspellend maar ik kan op pad. In het eerste verslag het verhaal van dag 1 en 2 van onze korte vakantie in Nederland. En de aanloop. Want als je in Haarlem start maar in Zwolle woont dan zit er nog een gat tussen. Voor mij de eerste keer meerdere dagen bikepacken. De luxe variant, want we slapen tijdens de trip bij Vrienden op de Fiets en ik ervoor en erna bij familie.

“‘Luxe’ bikepacktrip deel 1” verder lezen

‘Luxe’ bikepacktrip deel 2

Vanaf de ontbijttafel in Haaksbergen pakken wij de draad op. Door de Achterhoek en het Montferland, even de grens over het Reichswald in, naar Noord Limburg. En dan met een lange slinger door het Limburgse land naar Geldrop. Dag 3 en 4 van onze korte bikepack-vakantie in Nederland met nog meer gravelpaden, nog meer regen, gelukkig ook zon en vrienden op de fiets. Op de valreep nog de eerste vlaai en een hele bijzondere ontdekking in de achterband van mijn fiets.

“‘Luxe’ bikepacktrip deel 2” verder lezen

‘Luxe’ bikepacktrip deel 3

‘Denkend aan Holland zie ik brede rivieren…’ en die moet je op de een of andere manier oversteken. Een beetje naïef, maar verwend door de betrouwbare veerdiensten op mijn eigen IJssel nooit over nagedacht dat dit lastig zou kunnen zijn. Het 3e en laatste verslag van onze bikepacktrip door Nederland. Terug naar Haarlem en uiteindelijk terug naar Zwolle. Maar eerst Brabant, het land van Maas en Waal en Rijn, misplaatste teenslippers, de Utrechtse Heuvelrug, reünie bij de Vuursche Boer en een zonnetje dat wacht tot wij er zijn.

“‘Luxe’ bikepacktrip deel 3” verder lezen

Veluwse Strade Bianche

PLING! ‘Hey! Wij zitten dit weekend op de camping in Harskamp, dus mocht je in de buurt zijn tijdens een fietsritje…’ Heel leuk om weer eens bij te praten met vrienden en een prima excuus om te kijken of ik mijn kampeerspullen op de Santos krijg, hoe het dan fietst en om uit te proberen hoe mijn nieuwe matje ligt. Even later heb ik een plekje op de camping gereserveerd. Nou ja, een plekje… Vanwege de corona mag ik niet op dezelfde plek staan, dus ik krijg een voetbalveld voor mijzelf. ‘Trekkersveldje’ zegt de mevrouw even niets.

“Veluwse Strade Bianche” verder lezen

Eten en drinken tijdens fietsvakantie

Je hoeft geen raketgeleerde te zijn om te beseffen dat je flink wat calorieën verbrandt tijdens je fietsvakantie. Sterker nog, een dag in het zadel staat garant voor een verdubbeling van het energieverbruik. Om de man met de hamer te slim af te blijven is het zaak dat je voldoende eet en drinkt. Ik ben zeker geen voedingsdeskundige dus verwacht hier geen uitgebreid dieetadvies, maar ik kan wel vertellen hoe ik er mee omga als ik met de fiets onderweg ben.

“Eten en drinken tijdens fietsvakantie” verder lezen

Kiezen voor de Santos Cross Lite

Vandaag ben ik bij Xycletracx op de koffie geweest om mijn wensen voor de Santos Cross Lite door te nemen. In twee uur tijd heeft John mij door alle details geloodst. Over de meeste zaken heb ik nu wel een keuze gemaakt. De technische besluiten waren eigenlijk het makkelijkst. Je kan met een paar parameters schuiven en dan kom je vrij snel tot de conclusie of het wat is, of je bereid bent daarvoor extra te betalen en zo ja, hoe veel. Maar dan die kleuren…

“Kiezen voor de Santos Cross Lite” verder lezen

Met de ferry naar Hadrian’s Way

Aan boord!

‘You can walk aboard!’ De man met de walkietalkie en de fel-oranje jas wijst naar het gat in de boeg van de Princess Seaways. Ik loop met de fiets aan de hand via het schip op. Na wat geharrewar mag ik deze vastzetten tegen de scheepswand en loop ik met de spullen voor de nacht naar boven. Gisteravond heb ik er nog voor gezorgd dat alles wat ik aan boord nodig heb in dezelfde tas zit. De andere tassen blijven aan de fiets hangen. Een mengelmoes van hoop en vertrouwen dat het wel goed zal komen. Het voorkomt in ieder geval veel slepen.

“Met de ferry naar Hadrian’s Way” verder lezen

Hurricane Hector en de Omagh Bombing

Westenwind

Een hels kabaal op de binnenplaats van Belfast International Youth Hostel. Midden in de nacht draait het zwerfafval rondjes in een hoek. Het waait. Sterker nog, het stormt. Ik weet niet beter dan dat het weer iets minder zou worden de komende dagen maar Storm Hector komt voor mij onverwacht. Hij trekt in de nacht van west naar oost over het eiland en wordt gevolgd door een stevige westenwind. Komt tijd, komt raad. Ik besluit om het gewoon te proberen. In het slechtste geval moet ik met wind mee terug naar Belfast.

“Hurricane Hector en de Omagh Bombing” verder lezen

Eindelijk in Éire

Weerbericht met disclamer

Na een goede nacht slaap en een ontbijt waar je een weeshuis mee zou kunnen voeden, zit ik weer op de fiets. Stap een is Enniskillen, een kilometer of 50 van Omagh af. De route voert weer door boerenland. Niet onaardig maar wel een beetje meer van hetzelfde. De dag begint droog en de B&B-eigenaren geven mij een prachtig en zonnig weerbericht mee maar voegen de disclamer ‘be aware, it might be totaly wrong’ er meteen aan toe. En zo geschiedde. Ideaal tenue voor de dag is regenjas en korte broek. Dan blijf je van boven lekker droog en de benen die trap je wel warm. 

“Eindelijk in Éire” verder lezen

Over de River Shannon en de Connor Pass naar Dingle

Muziek in Doolin

Het is ‘s avonds inderdaad gezellig in Doolin als ik na het eten nog even naar de overkant ga voor een afzakkertje bij Fitz’s pub and eatery. Met een publiek dat een mengsel is van zowel lokaal als toeristen van over de hele wereld, beginnen om een uur of half tien een paar muzikanten te spelen. Geen zang, alleen muziek. Vrolijk melancholisch. Ik bestel een rokerige Ierse whiskey en zit omgekeerd aan de bar een uurtje te mijmeren bij dit schouwspel.

“Over de River Shannon en de Connor Pass naar Dingle” verder lezen

Volledig uitgerust de Ring of Kerry op

Ik blijf nog even (lezen)

Een dagje luieren en lezen. Gisteravond speelde ik al met de gedachte en als ik met een vroege kop koffie voor het hostel zit, weet ik het zeker. Ik blijf een dagje hangen en niets doen. Het weer is (en blijft voorlopig) geweldig en Rainbow Hostel Dingle leent zich meer dan uitstekend voor een verlengd verblijf. Ik maak ontbijt, nog een kop koffie en klets nog wat met Mark, de Amerikaan met wie ik gisteravond tot ‘sluitingstijd’ gepraat heb over reizen, politiek en wat al niet meer. 

“Volledig uitgerust de Ring of Kerry op” verder lezen

Dodenrit naar Kenmare en de Beara-Ring

Snel of mooi

Net weggereden van de camping sta ik voor de keuze. Of de Ring of Kerry verder volgen en een stuk van het schiereiland overslaan, of achter de bordjes van Wild Atlantic Way aangaan met mogelijk nog een paar vergezichten op de oceaan. Aanzienlijk meer kilometers maar ja, er zijn sowieso kortere routes van IJmuiden naar Hoek van Holland te bedenken dan via Belfast en Dublin. Ik sla af naar Portmagee.

“Dodenrit naar Kenmare en de Beara-Ring” verder lezen

Met Irish Rail naar Dublin

Ongekende luxe

Het lekkerste van een B&B is niet dat je geen tent op hoeft te zetten of dat je in een echt bed mag slapen. Geloof mij, dat interesseert mij niet. Nee, het allerlekkerste is afdrogen met een echte handdoek. Want de kleine textiele verzameling die de fietser in zijn tassen mee kan slepen is namelijk van het functionele, lichtgewichte en snel drogende soort. Niet alleen de garderobe maar ook de handdoek.  “Met Irish Rail naar Dublin” verder lezen