‘Ga je volgend jaar weer fietsen?’ is een vraag die ik na terugkomst uit Santiago de Compostela vaak hoor. Het meest eerlijke antwoord op die vraag is dan vaak ‘misschien’. Nog geen behoefte om er al mee bezig te zijn. Nog niet de inspiratie om alweer te plannen. Maar daar komt nu langzaam verandering in.

Doorfietsen

De fietsreizen en mijn blog hebben na Spanje even op een laag pitje gestaan. Eenmaal in Nederland heeft het fietsen mij echter niet losgelaten hoor. Wat is er dan mooier dan meteen gebruik te maken van de opgedane conditie? Lees verder

Afscheid van Santiago de Compostela

De laatste avond werd ik nog getrakteerd op zang en dans. De volgende dag ging ik als gewone toerist met de taxi naar het vliegveld en via Madrid terug naar Nederland. Met een hoofd vol herinneringen aan een prachtige reis. Het was voorbij en het gewone leven zou spoedig weer beginnen. Een beetje weemoedig maar ook wel weer met zin om naar huis en aan het werk te gaan. Lees verder

Nee joh, ik vertrek gewoon lekker vanaf huis. Geen gedoe vooraf. Ik moet tenslotte tot de dag voor vertrek werken en qua afstand scheelt het niets. Wat maakt het uit als ik niet de hele route fiets? Die route pik ik dan wel op in de buurt van Antwerpen. En ik kijk onderweg wel of ik überhaupt iets doe met mijn credencial oftewel stempelkaart.

En toch eindigde ik op een zaterdag met een kop koffie aan tafel bij de Stichting Haarlem Santiago en luisterde ik naar de verhalen van Joost. Volgens de site van de Stichting Haarlem Santiago is Joost een van de oprichters van de stichting. Sowieso is hij een aanstekelijk verteller over alles wat met de Camino te maken heeft. Lees verder

De vertrekdag begint er nu echt aan te komen. Nog een paar dagen werken en dan kan ik mijn voorwiel naar het zuiden sturen en de zon tegemoet trappen. Het is bijna zo ver. Afgelopen weekend heb ik de meeste spullen al bij elkaar gezocht en een plekje gegeven in mijn fietstassen. De inpaklijst is volmaakt. 

Het strenge beleid van ‘zeker niet teveel’ heeft zich uitbetaald. De voortassen zijn licht maar vol en in de achtertassen zit voldoende ruimte om onderweg boodschappen te kunnen doen. Het geheel heb ik rond de twintig kilo weten te houden. Dat kan ik hebben. Ik geloof niet dat ik nog iets mis of dat ik spullen meeneem die ik niet echt nodig heb of bij me wil hebben.  Lees verder

Als het om inpakken gaat houden veel fietsreizigers er hun eigen ideeën op na. Uiteraard moet het geheel niet te zwaar worden, maar de afwegingen die daar op volgen zijn net zo divers als de fietsers zelf. Zo besparen sommigen op kleding maar zeker niet op kookgerei. 

Anderen moeten er niet aan denken met lege handen te staan bij mogelijke pech en slepen de halve werkplaats mee. De volgende wil er ’s avonds nog wel een beetje fatsoenlijk bijlopen en neemt een uitgebreide garderobe mee. Hier pretendeer ik op geen enkele wijze alle wijsheid in pacht te hebben maar wil je graag meenemen in mijn overwegingen om tot een persoonlijke inpaklijst te komen. Lees verder

De laatste dagen ben ik tussen de bedrijven door veel bezig met mijn reis. Niet alleen de praktische zaken maar vooral met het lezen van verslagen en verhalen van andere reizigers. Mensen die allemaal met hun eigen motivatie op pad gegaan zijn en voor wie de Camino op de een of andere manier een diepere betekenis gekregen heeft. 

Al die verhalen hebben invloed gehad op hoe ik naar mijn eigen Camino en de weg er naartoe ben gaan kijken. Natuurlijk blijft de drang naar de fysieke prestatie op eigen kracht de reis te volbrengen maar dat is meer en meer een ondergeschoven doel geworden. Lees verder

Langzamerhand begint de reis naar Santiago dichterbij te komen. Over ruim een maand is het zo ver. Dan vertrek ik. Afgelopen week heb ik mijn vrije momenten gestoken in de route. Hoe ik wil gaan rijden, hoeveel kilometers, waar te overnachten en meer. Met de boekjes, internet en de navigatie-app Pocket Earth ben ik voorzichtig begonnen aan een planning. Vloeken in de kerk, ik weet het. Want eigenlijk is het idee van pelgrimeren dat je je laat leiden door de dag en het moment laat bepalen waar je eet en slaapt. 

Een nobel streven. Ik denk niet dat deze pelgrims een vliegticket in de tas hebben waarop staat dat ze excact 29 dagen na vertrek worden verwacht op het vliegveld van Santiago de Compostela. Waarbij het getal van 29 ook enige planning impliceert omdat het flink korter is dan de meesten uittrekken voor deze tocht. Daarbij denk ik ook niet dat ze een principe-afspraak met hun ouders hebben om die rond dag 8 te ontmoeten op een camping in de buurt van Tours.

Kilometers vreten

Ik heb tijdens mijn reis naar Rome gemerkt dat ik, als ik alleen op de fiets zit, relatief veel kilometers per dag af kan leggen zonder dat het vervelend wordt of mij gaat vervelen. Daarom wil ik, zolang de wereld nog vlak is, beginnen met een aantal langere etappes. 

Kijkend naar de route plan ik op 120-130 kilometer per dag om verder naar het zuiden te zakken naar de 100 en het vanaf de Pyreneeën af te kunnen met dagafstanden can circa 80 kilometer. Zo houd ik een aantal rustdagen over of kan ik soms halverwege de dag besluiten dat de plek waar ik dan ben te mooi is om er geen nacht te blijven.

Het begint bij het begin

Een pelgrimage als deze is niet alleen een prestatietocht maar ook een zoektocht naar jezelf. En dan kan je maar beter bij het begin beginnen. De Jacobsroute doet dat officiëel in mijn geboortestad Haarlem. Toch heb ik besloten thuis in Zwolle te starten. Praktisch, omdat ik dan niet eerst met mijn fiets naar Haarlem hoef te gaan en symbolisch, omdat het ook wel wat heeft om mijn eigen voordeur achter mij dicht te trekken, op pad te gaan en ’s avonds te eindigen bij vrienden in Heeswijk-Dinther. 

Het is ruim 130 kilometer maar wetende dat er goede koffie, lekker wijn en verse pizza op mij wachten, gaat dat lukken. Vanuit Heeswijk-Dinther zoek ik de aansluiting met de route zelf, die ik op wil pikken onder Zandhoven, zo’n 25 kilometer oost van Antwerpen. Voor de eerste twee etappes heb ik gebruik gemaakt van de planner in de app Pocket Earth. In de modus ‘fietsen’ pakt deze goed en leuk befietsbare wegen of fietspaden, zonder overdreven veel om te hoeven rijden.

Camping- en route-keuzes

Het is niet gebleven bij het plannen van de eerste twee dagen. Ik ben ook verder gaan kijken naar de route, de dagafstanden en mogelijke overnachtingsplekken. Zeker in België en het noorden van Frankrijk geen overbodige luxe. Niet alleen zijn de campings daar dun bezaaid, er zitten ook een paar exemplaren tussen die meer weg hebben van een Tupperware-party op een volkstuinencomplex dan van een kampeerplaats. 

Omdat ik lekker bezig was heb ik de mogelijke campings en etappes tot aan net boven de Pyreneeën bekeken. Dan moet ik een keuze gaan maken of ik de originele oostelijke route over Oloron-Sainte-Marie ga volgen of de circa 150 kilometer kortere route over Saint-Jean-Pied-de-Port

Via de site ‘de pelgrimstocht naar Santiago per fiets‘ van Mat Knaapen en zijn mailtje heb ik al wel begrepen dat de korte route niet de mooiste is omdat deze ook gebruikt wordt door vrachtverkeer en omdat Saint-Jean-Pied-de-Port wel heel toeristisch is. Dus wat dat betreft klinkt sneller weer eens zeker niet beter.

Credencial del peregrino

Ik heb al wel gezien dat, eenmaal in Spanje, de hoeveelheid campings weer drastisch daalt. Daarentegen zijn er dan albergues in overvloed dus misschien stort ik mij wel in het sIMG_1176amen beleven van de Camino door een paar nachten temidden van de medereizigers door te brengen in een slaapzaal. 

Zoals Marten Horjus beschrijft in ‘Fietsen op zee – naar Santiago en toen verder’ onstaan daar juist de mooiste ontmoetingen met de andere peregrinos. Ik heb maar een officieel credencial del peregrino, oftewel pelgrimspaspoort besteld om daar in ieder geval binnen te mogen. Moet ik toch op stempeljacht.

¡Hasta pronto y saludos a todos!

In ‘de smartphone als GPS’ haalde ik het al aan. Om mijn telefoon up-and-running kan houden heb ik een oplader nodig die ik aan kan sluiten op de naafdynamo. Stroom onderweg is noodzakelijk als ik de telefoon wil gebruiken om te navigeren. Tijdens mijn zoektocht op het internet kwam ik vooral de USB-werk en de E-werk van het Duitse bedrijf Busch+Müller tegen en ik heb gekozen voor de laatste. 

In deze post leg ik de keuze uit. Lees verder

De smartphone is niet meer weg te denken uit ons bestaan. In het midden latend of ik zonder zou kunnen, durf ik in ieder geval te stellen dat ik niet zonder zou willen. Ondanks mijn betoog om toch zeker routeboekjes mee te nemen ga ik daarnaast mijn telefoon gebruiken om de weg te vinden tijdens mijn fietstocht naar Santiago de Compostela. Maar de smartphone is meer dan een GPS. Lees in deze post waar je de telefoon onderweg allemaal voor kunt gebruiken, welke app ik gebruik voor het navigeren en hoe ik de telefoon heel hoop te houden terwijl deze de hele dag op mijn stuur zit. Lees verder

‘Als je zo ver gaat fietsen dan moet je zeker veel trainen?’ Vragen van deze strekking komen regelmatig voorbij als ik mensen vertel dat ik op pad ga naar Santiago de Compostela. En als ik dan zeg dat ik helemaal niet ga trainen, dat ik zelfs waarschijnlijk helemaal niet op mijn Worldtraveler zit voordat de tocht start, dan kijken ze mij raar aan. Maar zo gek is het eigenlijk niet. Iedereen die een beetje basisconditie heeft kan zo opstappen en beginnen met de reis van zijn of haar leven. Lees verder

Dat onze Jacob werkelijk in de kathedraal van Santiago de Compostela in de zilveren schrijn ligt, wordt algemeen als een fabel beschouwd maar hem wordt wel een grote rol toebedeeld bij het verjagen van de boze Moren uit Spanje. Daar is hij mooi maar patroonheilige van Spanje mee geworden. En daarmee Santiago de Compostela samen met Rome en Jeruzalem, een van de belangrijkste Christelijke bedevaartsbestemmingen. Lees verder

Wat is het toch met bedevaartsoorden? Wat maakt het dat juist die plekken in de moderne tijd nog steeds hun aantrekkingskracht hebben? Ook zonder grondig onderzoek durf ik wel te beweren dat de moderne pelgrim geen wereldwonderen meer najaagt of voor zijn zielenrust die ene heilige plek wil zien zodat hij daarna vredig heen kan gaan. Slechts een kleine groep gaat nog echt op pad vanuit het geloof. 

Ik denk dat de meeste pelgrims, net als ik, vooral op pad gaan vanuit een soort geestelijke onrust en het verlangen om zichzelf tijdens de zware tocht te overwinnen. Lees verder

Met alle technische mogelijkheden zijn ze eigenlijk niet meer nodig. Boekjes met de beschrijving van je fietsroute. Natuurlijk vind je algemene informatie over je reis online. Want alles staat tenslotte op het wereldwijde web. Zeker nu de roamingkosten er bijna vanaf zijn is het internet de ideale raadgever voor onderweg. Toch vertrek ik niet zonder. Want deze speciale boekjes hebben een aantal voordelen waardoor ik ze niet achter kan laten. Lees verder

Het is niet zo dat ik van jongs af aan altijd fietsreiziger heb willen zijn. Toch was het in ons gezin met vier kinderen onontkoombaar. Door een te krappe achterbank was mijn moeder genoodzaakt om met de oudste twee op de fiets te stappen en na een paar dagen in Ommen aan te sluiten bij de rest van de familie. Mooie tochten door de Nederlandse landschappen met vernachtingen bij familie, NIVON-huizen of B&B’s. Lees verder

Voordat ik over drie maanden op kan stappen moet er nog van alles gebeuren. De fiets heb ik gelukkig al. Deze Koga WorldTraveller 29 heb ik vijf jaar geleden nieuw gekocht en na mijn reis naar Rome heb ik er geen noemenswaardige hoeveelheid kilometers meer mee gemaakt. Een grote beurt en misschien nieuwe ketting en tandwielen zou genoeg moeten zijn voor een veilige reis.
Lees verder

Door de uitnodiging om over mijn fietsreis naar Rome te komen vertellen op de Fiets- en Wandelbeurs begon het weer te jeuken. Om goed beslagen ten ijs te komen bij het voorlichten van medefietsers, heb ik mijn oude blog nagelezen. Toen wist ik het zeker. De vakantiefiets gaat uit de schuur, de tassen gaan er weer op en ik ga weer op pad. En na een dag onder de fietsers was het helemaal gedaan.
Lees verder

%d bloggers liken dit: