Weekend bikepacken door verrassend Drenthe

Het is de tijd van het jaar dat virussen welig tieren. Griep ligt voor de hand natuurlijk en bovendien is corona ook verre van over, maar bij mij echter steekt rond de jaarwisseling steevast een andere kwaal de kop op: het fietsvakantievirus. Na een eendaagse graveltocht in het Limburgse heuvelland de dag voor Kerst, zit ik er weer helemaal in. Hoog tijd om er echt op uit te gaan. Een weekend serieus en luxueus bikepacken over de onverharde paden van Drenthe. Ik rij de ene verrassing uit en de andere in…

Lees verder “Weekend bikepacken door verrassend Drenthe”

Bikefitting voor een perfecte zitpositie op je trekkingfiets

Zo’n dure bikefitting is toch meer iets voor de snelle jongens en meiden op lichte carbon racers? Niet voor ons gewone vakantiefietsers? Daar denkt Aron Kremer van de Biomechanieker anders over. Hij verbaast zich dat mensen soms wel een vermogen uitgeven aan een trekkingfiets maar daarna hun houding aanpassen aan het rijwiel in plaats van andersom. Als je wekenlang hele dagen in het zadel zit, waarom zou je dan voor minder dan de perfecte fietspositie gaan? Ik neem de proef op de som en reis vlak voor de jaarwisseling af naar Heenvliet voor een uitgebreide sessie.

Lees verder “Bikefitting voor een perfecte zitpositie op je trekkingfiets”

Een dagje gravel in het Limburgse Heuvelland

Wat als je voor de dag voor Kerst nog geen concrete plannen hebt, het weer er de komende vierentwintig uur aardig uit lijkt te zien en je bovendien nog een hotelvoucher hebt liggen? Dan begin je alvast met goede voornemens: meer fietsen. Gravelen in dit geval. Dus met het vooruitzicht van dagen vol wijn en spijs en oliebollen toe, sta ik in alle vroegte op het station met een kaartje naar het zuiden en mijn Santos Cross Lite met in de frametassen het hoogstnodige voor de nacht.

Lees verder “Een dagje gravel in het Limburgse Heuvelland”

In het spoor van Olav de Heilige

Wat een paar maanden terug vooral een heel goed idee leek, is nu concreet. Mijn mailbox bevat een riedel treintickets en de reservering voor de ferry. Het spel is op de wagen. Ik ga deze zomer fietsen door Noorwegen en Zweden. Van Oslo naar Selånger, verder naar Trondheim en dan weer terug naar Oslo. Tweeduizend kilometer – op zoek naar Olav de Heilige – zoals het een pelgrim zonder hogere macht betaamd – niet zozeer om hem te vinden maar vooral om onderweg te zijn.

Lees verder “In het spoor van Olav de Heilige”

Treinen naar de ferry

De dag kriekt amper en ik zet mijn fiets al in de trein. Zoals vaker voor een reis niet heel goed geslapen maar klaarwakker. Onderweg naar Frederikshavn om de ferry naar Oslo te pakken en dan te starten met mijn fietsreis. De Heilige Sint Olav achterna. Herman Finkers kan beweren wat hij wil maar vergeleken met station Zwolle is veertig minuten later Almelo de levendigheid zelve. De kiosk is open dus ik kan met koffie en krant in de nu nog stille intercity Berlijn stappen.

Lees verder “Treinen naar de ferry”

Oslo uit en Zweden in

Dingdong! ‘Godmorgen mine damer og herrer, klokken er otte…’ klink het vrolijk over de scheepsomroep. Wederom wat kort maar wel als een blok geslapen. Ik kleed mij aan en sta zowaar voor de meute uit bij het ontbijtbuffet. Onder het voorbijglijden van het Oslofjord zorg ik voor een stevige bodem voor de fietsdag. Daarna is er nog ruim tijd om buiten in de zon te genieten van het uitzicht. Oslo bereiken we rond een uur of tien, maar dan sta ik al de tassen aan mijn fiets te hangen op het autodek.

Lees verder “Oslo uit en Zweden in”

Rustig kamperen in Råda

Na een wat regenachtige nacht is het toch het zonnetje die voor wekker speelt en mij er meteen op wijst dat ook hier in het noorden smeren zeer verstandig is. Zo gezegd, zo gedaan, terwijl ik mij in het lycra hijs. Ik neem de tijd vanmorgen. Eerst even mijn tassen herschikken, de tent laten drogen, een kop koffie en genieten van het meer. Kijken dan hè. De duik komt later wel. Ontbijt is een reepje, want ik denk binnen een paar kilometer een supermarkt te hebben.

Lees verder “Rustig kamperen in Råda”

Geen beren op de weg

Vandaag laat ik de heuvels Värmland achter mij en trek ik het ruigere, nog rustigere Dalarna binnen. Kilometers fietsen over verlaten wegen door de steeds noordelijker aandoende natuur, zonder ook maar een mens tegen te komen. De gehuchtjes bestaan veelal uit Hazelhoeves – Michiel zit denk ik nog in het schuurtje. Dalarna vormt samen met twee andere provincies het gebied waar de grootste populatie Europese bruine beren leeft maar een ontmoeting is schijnbaar een zeldzaamheid.

Lees verder “Geen beren op de weg”

Friluftsmuseum

Als je van weeromstuit tijdens het fietsen in de wildernis je heil zoekt bij een podcast, dan weet je dat je een overdosis natuurschoon te pakken hebt. Een uur na vertrek sla ik linksaf een pad in en mijn navigatie vertelt dat ik dat ruim dertig kilometer moet volgen voor er weer een afslag kom. Daarna een mededeling van gelijke aard. Enkele uren alleen met het geknisper van het gravel onder mijn banden en een weg die mij langzaam naar het hoogste punt van dit stuk van de route voert.

Lees verder “Friluftsmuseum”

Saaie wegen, mooie uitzichten

De hittegolf die in de afgelopen dagen Europa teisterde, is ook hier gearriveerd. Op z’n Zweeds dan hè. Overdag in de zon wordt het knap warm en brandt de zon flink, maar zodra er een wolkje voor schuift dan is het meteen weer fris. Dat merk je vooral ook ‘s avonds. Als de zon eenmaal richting de horizon zakt, koelt het meteen af. En ‘s nachts al helemaal. Mijn zomerslaapzak redt het net maar gaat helemaal dicht, inclusief de capuchon. En ‘s morgens? Om acht uur loop je al het risico te verbranden.

Lees verder “Saaie wegen, mooie uitzichten”