Dag 16: St. Jean-Pied-de-Port – Pamplona (77 km)

‘Die muts en die waterdichte fietshandschoenen mét vingers, kunnen ook wel in het pakketje naar huis’ dacht ik gistermorgen. Want zo koud zou het toch niet worden? Vandaag was ik blij dat mijn persoonlijke keizer in de arena van de grammenstrijd, aan het einde van het gevecht, deze ten la Poste opgeschreven gladiatoren, de opgestoken duim heeft gegeven. “Dag 16: St. Jean-Pied-de-Port – Pamplona (77 km)” verder lezen

Dag 20: Burgos – Carrión de los Condes (100 km)

Als het je voor de wind gaat dan is het makkelijk om te genieten van de lange rechte stukken en eindeloze graanvelden om je heen. Maar iedere lopende pelgrim die je, naarmate het warmer wordt, ziet zwoegen herinnert je er aan hoeveel geluk je hebt. Fluitend leg je in een uurtje de afstand af waar zij het grootste gedeelte van de dag voor uittrekken.  “Dag 20: Burgos – Carrión de los Condes (100 km)” verder lezen

Dag 21: Carrión de los Condes – León (109 km)

Het heeft drie weken geduurd maar daar was het dan eindelijk. Dat rare, beetje stuurloze gezwabber in het achterwiel na een afdaling die eigenlijk niet echt geschikt was voor een volgeladen vakantiefiets. In het zicht van de haven, dat wel. Met de fiets aan de hand de camping op lopen en een mooie klus voor de boeg voordat ik het zwembad in mocht duiken. “Dag 21: Carrión de los Condes – León (109 km)” verder lezen

Dag 22: León (rustdag)

Het was toch de fietsbare route vanaf de camping naar de stad? Het zal wel. Twee busjes van de Guardia Civil rijden voorbij en schenken mij geen enkele aandacht. Met dichtgeknepen billen en vertrouwend op de felgele tassen dan maar. De ring van León. Auto’s razen met een noodgang voorbij. Tot de eerste afrit de bebouwde kom in. Fietsen in Spanje is een heel avontuur.  “Dag 22: León (rustdag)” verder lezen

Dag 24: Molinaseca – Portomarín (134 km)

In het laatste stuk van de klim is souplesse al lang vervangen voor stoempen. Met nog één tandje in de reserve zwoeg ik mij van bocht naar bocht. Net zacht genoeg om mijn benen niet te laten ontploffen maar verre van relaxt. Het zweet gutst. Dat is ook niet gek, want de zon staat vol te schijnen. Tot ik aankom bij een soort van tussenpas, waar mijn klim links omheen gaat. “Dag 24: Molinaseca – Portomarín (134 km)” verder lezen

Dag 25: Portomarin – Santiago de Compostela (106 km)

Enigszins verdwaasd kijk ik naar alle drukte om mij heen over het plein voor de kathedraal van Santiago de Compostela. Expres nog even gestopt om aan de rand van de stad een hapje te eten. Alsof ik het moment van ‘er zijn’ voor mij uit probeerde te schuiven. Vijfentwintig dagen waarvan drieëntwintig daadwerkelijk op de fiets zijn voorbij en ik ben er.  “Dag 25: Portomarin – Santiago de Compostela (106 km)” verder lezen

Dag 27: Finisterre – Santiago (91 km)

Maarten van Roozendaal had het er al over. Gisteren bleek de een na allerlaatste te zijn. Het einde van de wereld is niet het einde van de fietsreis. Geen bussen dus ook die laatste streep terug naar Santiago kan gewoon op eigen kracht. Een boel eigen kracht want het eerste stuk kwam overeen met het laatste stuk van de heenreis. En dat ging voornamelijk omlaag.  “Dag 27: Finisterre – Santiago (91 km)” verder lezen

Weer thuis

Afscheid van Santiago de Compostela

De laatste avond werd ik nog getrakteerd op zang en dans. De volgende dag ging ik als gewone toerist met de taxi naar het vliegveld en via Madrid terug naar Nederland. Met een hoofd vol herinneringen aan een prachtige reis. Het was voorbij en het gewone leven zou spoedig weer beginnen. Een beetje weemoedig maar ook wel weer met zin om naar huis en aan het werk te gaan. “Weer thuis” verder lezen

De marathon

‘Als je zo ver gaat fietsen dan moet je zeker veel trainen?’ Vragen van deze strekking komen regelmatig voorbij als ik mensen vertel dat ik op pad ga naar Santiago de Compostela. En als ik dan zeg dat ik helemaal niet ga trainen, dat ik zelfs waarschijnlijk helemaal niet op mijn Worldtraveler zit voordat de tocht start, dan kijken ze mij raar aan. Maar zo gek is het eigenlijk niet. Iedereen die een beetje basisconditie heeft kan zo opstappen en beginnen met de reis van zijn of haar leven. “De marathon” verder lezen

Op bedevaart

Wat is het toch met bedevaartsoorden? Wat maakt het dat juist die plekken in de moderne tijd nog steeds hun aantrekkingskracht hebben? Ook zonder grondig onderzoek durf ik wel te beweren dat de moderne pelgrim geen wereldwonderen meer najaagt of voor zijn zielenrust die ene heilige plek wil zien zodat hij daarna vredig heen kan gaan. Slechts een kleine groep gaat nog echt op pad vanuit het geloof. 

Ik denk dat de meeste pelgrims, net als ik, vooral op pad gaan vanuit een soort geestelijke onrust en het verlangen om zichzelf tijdens de zware tocht te overwinnen. “Op bedevaart” verder lezen

6 redenen om routeboekjes te gebruiken

Met alle technische mogelijkheden zijn ze eigenlijk niet meer nodig. Boekjes met de beschrijving van je fietsroute. Natuurlijk vind je algemene informatie over je reis online. Want alles staat tenslotte op het wereldwijde web. Zeker nu de roamingkosten er bijna vanaf zijn is het internet de ideale raadgever voor onderweg. Toch vertrek ik niet zonder. Want deze speciale boekjes hebben een aantal voordelen waardoor ik ze niet achter kan laten. “6 redenen om routeboekjes te gebruiken” verder lezen