Verwaaien op de Zeeuwse eilanden

Als ik de Brabantse Wal afrij en voorbij Woensdrecht de provinciegrens oversteek, draaien de windmolens alsof het een lieve lust is. Zeeland, de provincie waar de helft van mijn roots liggen, voelt op de een of andere manier altijd een beetje als thuiskomen. En het voelt niet alleen vertrouwd, het ruikt ook zo. Ik weet niet precies wat het is, maar de geur in Zuid-Beveland brengt mij terug naar de talloze logeerpartijen bij mijn opa en oma op Kapelle. Terug naar de kas, de boôherd en de tuun.

“Verwaaien op de Zeeuwse eilanden” verder lezen

Vanuit Noord-Limburg dwars door Brabant

Op Witte Donderdag aan het einde van de ochtend met de trein naar het zuiden. Noodzakelijk kan je het niet noemen, met de fiets in de trein om in Weert de Ronde van Nederland op te pakken. Desgevraagd geeft de Maastrichtse conducteur mij groot gelijk. Na ‘Een mens moet er toch af en toe toch ook even uit? Beter zo dan massaal naar Amsterdam om in een park te hangen’ blijft hij, om een praatje verlegen, hangen totdat de trein vanuit Utrecht bijna op Eindhoven staat en hij met de omroep ‘beste reizigers…’ begint.

“Vanuit Noord-Limburg dwars door Brabant” verder lezen

Van Arnhem naar Afferden (78 km)

Een langzame start is ook een start

Vijf tassen aan de fiets en ik rol weer. Al was mijn eerste reisdoel de fietsenmaker op twee kilometer van mijn huis en maakte de wildgebarende conducteur mijn duidelijk dat er geen plek meer was in zijn trein. Uiteindelijk stond ik rond een uur of 11 in Arnhem, het startpunt van de ronde van Nederland. Klaar voor een mini-fietsavontuur in eigen land.

“Van Arnhem naar Afferden (78 km)” verder lezen