Pronti a partire…

Vandaag is mijn laatste dag thuis. En de laatste dag waarop ik het Nederlandse ‘zomerweer’ aan mij voorbij kan laten trekken zonder er verplicht in te moeten staan. Al geniet ik nu van een waterig zonnetje in de studeerkamer, de weersverwachtingen laten niet het allerbeste zien. Vrij vertaald is een neerslagkans van 85% een garantie op een nat pak. Lees verder “Pronti a partire…”

Dag 4: Echtz – Remagen

Als het je voor de wind gaat dan voelt dat goed en als het alsmaar bergaf met je gaat heeft dat ook zo zijn voordelen. Inspanning wordt ontspanning en afstanden klein. Vandaag ging het voor de wind over de Zülpicher Börde en bergaf door de Ville. Een mooie combinatie dus. Tussendoor nog even snel de benen getest op een paar kleine heuveltjes Lees verder “Dag 4: Echtz – Remagen”

Dag 6: St. Goar – Leeheim

Jantje lacht, Jantje huilt

En Jantje was hierin een van de weergoden. Ik citeer een Duitser die ik hoorde toen ik op de camping van een trockener Weisswein genoot: “Scheisse! Es ist ende Juli und ich trinke heisse Choco mit Sahne.” Daarmee wil ik maar zeggen dat ik niet de enige ben die het vreemd vindt. Regen en zonneschijn wisselden elkaar vandaag onvoorspelbaar af zodat je stond te smeren als je eigenlijk een regenjack moest pakken en vice versa. Maar niet getreurd, op de cruciale momenten is het tot nu toe steeds droog gebleven. Op de momenten dat de zon er is merk je dat het langzamerhand steeds warmer begint te worden. En de Wettervorhersage seht gut aus want we gaan naar de 28-30 graden toe. Kom maar op met die zomer!

Lees verder “Dag 6: St. Goar – Leeheim”

Dag 7: Leeheim – Altrip

Dan maar fietsen

Wie het verzonnen heeft mag de spreekwoordelijke Joost weten. Er schijnt deze dagen iets groots te gebeuren op de Hockenheimring. En dat trekt zoveel publiek dat in de wijde omgeving geen betaalbare slaapplaats te vinden is. In ieder geval niet in een Wormser pensionnetje of zoiets. De keuze: 30 kilometer doorrijden of €50 lappen voor een ‘Einzelzimmer’ met gedeelde douche. En geen WiFi… Fietsen dus! Niks korte etappe en ciao halve rustdag. Ik heb nog 1 schone onderbroek dus ik kan met gemak twee dagen vooruit. Morgen ga ik in de herkansing.

Lees verder “Dag 7: Leeheim – Altrip”

Dag 8: Altrip – Bruchsal

Ik doe geen voorspellingen meer. Niet over WiFi, niet over wat ik de volgende dag ga doen, nergens meer over. Beloofde ik gisteren nog dat ik Coby van café Amsterdam in Bruchsal met een bezoekje zou vereren; dicht. En mijn stellige overtuiging dat ik bij een natuurvriendenhuis sowieso geen internet zou kunnen krijgen; het tegendeel zie je in de updates. Lees verder “Dag 8: Altrip – Bruchsal”

Dag 10: Schellbronn – Raidwangen (Nürtingen)

Ohne Hans

Zonder de begeleidende aanwijzingen van Hans Reitsma op pad. Kaart voorop, een grenzeloos vertrouwen in de Duitse ‘ausgeschilderte Radwegen’ en een aantal plaatsen waar ik sowieso langs moet gaan om het klimmen niet uit de hand te laten lopen. Mijn gok was dat het op die manier ongeveer 75 kilometer moest zijn maar de toeristische kaart liet nogal wat ruimte over voor het invullen van hoogtemeters.  Lees verder “Dag 10: Schellbronn – Raidwangen (Nürtingen)”

Dag 11: Raidwangen en omgeving

Grundlich und gross

Voor fietsvakanties een beetje een ongewone dag maar om het doorlopen van de nummering niet teveel in de weg te zitten toch nog even een klein stukje tekst. Het zou anders namelijk zo’n gat in de serie opleveren. En het is natuurlijk niet zo dat ik vandaag niets gedaan heb. Na een nacht goed slapen (slaapbanken zijn zo slecht nog niet) een echt Duits ontbijt met verse ‘Brötchen’ en espresso. Lees verder “Dag 11: Raidwangen en omgeving”

Dag 12: Raidwangen – Tübingen

Omdat ik maar een klein stukje hoefde te fietsen naar Tübingen was heel vroeg opstappen niet nodig. Ik wilde voor de middag op de camping zijn en omdat het echt maar een kilometer of 35 was, kon het ontbijt op een mooie actieve vakantietijd van een uurtje of 8. Met enig succes heb ik zelfs weten te voorkomen dat ik lekkernijen mee zou krijgen dat ik vanwege het gewicht geen enkele heuvel meer op zou kunnen komen. Lees verder “Dag 12: Raidwangen – Tübingen”

Dag 13: Tübingen – Sigmaringen

Vorig jaar was ik in Budapest en heb ik de Donau in vol ornaat gezien. Nu zit ik er vanaf het campingterras tegenaan te kijken en lijkt het net de Ourthe of hooguit de Vecht (maar dan ondiep). Ook de Donau trekt veel fietsers. Deze keer laat de Koga-familie het afweten. Fransen, wat Duitsers en een oost-blokker die ik nog niet nader heb kunnen definiëren, bezetten met mij het kleine trekkersveldje van Erlebnis-camp Out & Back in Sigmaringen. Lees verder “Dag 13: Tübingen – Sigmaringen”

Dag 15: Zech & Lindau (rustdag)

Een dagje relatieve weelde. Toen ik rond een uur of acht wakker werd scheen de zon al. Dat beloofde wat. De campingwinkel was goed voor een luxe ontbijt met vruchtenyoghurt en croissants. Zelfs een kop verse cappuccino was niet teveel gevraagd. Ik heb nog even overwogen of ik het plaatje compleet zou maken met een krant maar omdat er alleen van Bild en de Telegraaf een  exemplaar van vandaag hing, liet ik het nieuws maar even voor wat het was.  Lees verder “Dag 15: Zech & Lindau (rustdag)”

Dag 16: Zech – Bludenz

Gek. Vanaf de Bodensee kon ik de Alpen al zien liggen. Als een achtergrondplaatje. Ver weg. En met een enkele etappe zit ik er middenin. Zodra ik in Oostenrijk voorbij Bregenz reed, een kilometer of 5 van de camping in Zech, waren de bergen de realiteit en kwamen ze snel dichterbij. Langs de snel stromende kunstmatige Rijn en Ill, met af en toe een stukje “oude” rivier, bracht de Lees verder “Dag 16: Zech – Bludenz”

Dag 19: Glurns – Naturns (Tiroler wordt het niet)

Tirol is wintersport, Lederhosen en natuurlijk de plaatselijke ‘Anton mit sein Alpenknödels’ of zoiets. Dat treft. Waldcamping Naturns is vanavond namelijk het decor van het jaarlijkse ‘Waldfest’. Dus terwijl ik dit schrijf jengelt een accordeon er vrolijk op los en bezingt Anton in het onverstaanbaar dialect het mooie leven in de Alpen. Lees verder “Dag 19: Glurns – Naturns (Tiroler wordt het niet)”