Dag 37: het oude Rome

Met een ‘full continental breakfast’ achter de kiezen stapte ik vanmorgen in de eerste bus van de camping naar het station. Om dat ontbijt even uit te leggen: de prijzen in de supermarkt op de camping zijn zo hoog en die van het restaurant zo schappelijk dat ik mijn keukentas alvast heb ingepakt voor de terugreis. Ik kook, bak en smeer niet meer voordat ik in mijn eigen keuken sta.Vroeg op pad naar het Colosseum. Om de wachttijden een beetje in te korten. En dat is gelukt. Uiteraard moest ik nog steeds wachten en moest ik weet ik hoe vaak nee, non, no, njet en nein zeggen tegen opdringerige rondleiders die mij voor een paar euro mee konden nemen naar de voorzijde van de rij. Maar met een beetje geduld stond ik binnen.

Voor de kritische kijker is het Colosseum gewoon een ruïne. Je hebt echt je fantasie en inbeeldingsvermogen nodig om het op waarde te schatten. Natuurlijk is het huidige voetbalgeweld niet te vergelijken met het geweld dat plaatsvond in de arena van dit theater maar het vernuft en de omvang die je ziet is verbazingwekkend. Vandaag geleerd dat het woord ‘arena‘ Latijns is voor zand, wat gebruikt werd om het vloeiende bloed op te vangen. En mocht het toch te erg worden dan lag daaronder nog een canvas doek zodat het niet zou druppelen door het plafond van de catacomben onder de arena.

Geruïneerd

Vandaag was heter dan gisteren. Of ik was op hetere plekken. Het nadeel van al die ruïnes is dat het eerste wat ont- of afbreekt meestal het dak is en dat daarna de muren steeds lager worden. Schaduw was dus een schaars goed in het huidige oude Rome. Dat merkte ik al in het Colosseum maar nog veel sterker rond Palatino en Foro Romano. Na een uurtje rondgelopen te hebben was ik meer bezig was met schaduw en water dan met wat ik zag. Daarom heb ik de plek waar Ceasar zijn “Ook gij Brutus?” vertwijfeld en met de laatste adem heeft uitgesproken niet met zekerheid weten te spotten.

Koude vruchten

De lunch heb ik bij de supermarkt gehaald en in een parkje opgegeten. De Spar verkoopt halve kilo’s vers en koud fruit en tomaten-mozzarella stokbrood. Wat wil je nog meer? Met deze hitte is het een prima maaltijd. De Italiaanse manier van doen, een uitgebreide maaltijd tussen de middag, lukt mij alleen als ik weet dat ik deze in de airco kan nuttigen en daarna in diezelfde airco een siësta mag houden.

Waar is die fontein?

Het bevrijdingsmuseum was niet alleen gratis, het had ook bijbehorende openingstijden. Gesloten tussen halfeen en drie. Daar wou ik niet op wachten omdat ik daadwerkelijk last van de hitte begon te krijgen. Dus waar kan je dan beter heengaan als een fontein, of beter nog, dé fontein. Fontana di Trevi om precies te zijn. Adembenemend mooi en met 3000 toeristen minder had ik er ook wel even mijn handen in willen steken. Nu kon ik er gewoon niet bij en wist ik niet hoe snel ik weer ergens schaduw op moest zoeken.

I’ll be back

Rome staat nu al in het rijtje ‘steden waar ik vaker heen moet’. Een keer in het voor- of najaar misschien. Als het iets rustiger is en iets koeler zodat ik met meer energie al het moois kan bekijken. Vooral het lopen, zodat je de stad echt ziet, is nu een beproeving waardoor je dat dus minder doet. Rond een uur of vier was ik terug in Prima Porta, waar ik sissend en al in het zwembad gezakt ben om daarna de late siësta onder een parasol te vieren met een ijskoud blikje bier. Een siësta, rustig douchen en daarna de gedownloade krant gelezen. Zo vlak voor de thuisreis moet ik natuurlijk wel weer langzaam op de hoogte komen van het hoe en wat in ons kikkerlandje in pré-verkiezingstijd.

Vrome plannen

Wat avondeten betreft ga ik al wel met de plaatselijke cultuur mee. Dat kan best om een uurtje of acht, half negen.
Morgen staat het Vaticaan op de rol. San Pietro (plein & kerk) en de omgeving. Verder wil ik naar het Pantheon, de Joodse wijk en Trastevere. Hopelijk met iets meer schaduw en verkoeling zodat ik het ook wat langer vol kan houden zonder visioenen van ijsjes en palmbomen te krijgen.

A presto e saluti a tutti!

 

Laat gerust een reactie achter