Dag 14: Sigmaringen – Zech

Toch nog een nachtje Duitsland, twee zelfs. Zech ligt iets voorbij Lindau, aan de Bodensee, eigenlijk precies tussen Lindau en Bregenz in, nog aan Duitse zijde. Bij mooi weer een prima luierplek aan het water en twee steden binnen handbereik om te bezoeken. Waarschijnlijk hou ik het bij Lindau en maak ik er verder een echte rustdag van. Een beetje lezen, een beetje hangen en ergens op een mooi plekje deel 2 van de route doornemen (met alle aanvullingen van de site) en voor mijzelf een globale planning maken. De reden dat ik niet naar Bregenz door ben gereden is dat deze camping er lekker luxe uitzag (en blijkt te zijn), iets wat ik van de campings in Oostenrijk niet weet. Voor een rustdag wel zo prettig. Geen zin om terug te rijden als dat niet het geval zou zijn. En met 105 km vond ik het ook wel mooi geweest voor een dag. De laatste twee etappes uit deel 1 waren allebei iets meer dan 50 km, dat vond ik te kort als dagafstand.

Yellow bikes

Ook Sigmaringen werd nat wakker. En koud. Voor het eerst sinds dagen vertrok ik met een windjack aan. Een stukje langs de Donau en daarna wat meer omhoog en glooiend tussen de akkers en het fruit richting de Bodensee. Vlak bij de Bodensee was er ineens een nieuw landbouwproduct. Hop. Grote installaties van wel 4 of 5 meter hoog zorgen ervoor dat de klimopachtige plant kan groeien. Ik heb van mijn leven al een paar biertjes op maar dit was de eerste keer dat ik het belangrijkste bestanddeel in het wild zag.

En toen de Bodensee. Wat een contrast met het mooie, rustige agrarisch landschap daarvoor ze. Toerisme met een grote ‘T’. Tot de camping heb ik een slordige 20 km het meer gevolgd en het ene dorp is nog Zandvoortser dan het andere. Ze verhuren massa’s fietsen. Ook aan mensen waaraan ze dat niet zouden moeten doen. Het maakt niet uit of je belt of niet, ze raken in beide gevallen in paniek als je er langs wilt en zo ontstaan gevaarlijk grappige situaties. Misschien maakten de wind en de toch regelmatig aanwezige felle klimmetjes deze etappe wat zwaarder of lag het gewoon aan de lengte.

De bergen

Gedurende de dag en zeker nu vanaf de Bodensee doemen de Alpen meer op. Eerst als donkere wolken aan de horizon maar steeds meer als herkenbare bergen in het zuiden. Ik kijk er erg naar uit om tussen en over deze bergen te gaan fietsen. En ik ben ook erg benieuwd hoe het echte klimmen mij daar vergaat. En gek eigenlijk, met een dag of vier ben ik in Italië. En het voelt alsof alsof het dan pas gaat beginnen terwijl ik al zoveel moois gezien heb.

A presto e saluti a tutti!

 

Laat gerust een reactie achter