Geen Brit te zien toen ik vanmorgen zachtjes met de stokken en de haringen in de weer was. En toch was het niet overdreven vroeg. Ze namen het er van op deze zondag. De Fransen trouwens ook. Zelfs de boulangers. En dat wisten ze, want bij die van Brie was het een drukte van belang., Lees verder

“Saai hè?” zeiden we gisteravond nog tegen elkaar na het eerste stuk Les Landes. Ik wist dat er vandaag ook een stuk bosbouw aan zat te komen maar kon niet bevroeden dat het zo erg was. Ongeveer honderd kilometer voornamelijk bosbouw en rechte wegen, afgewisseld met nietszeggende dorpjes.

Een rustdag. Even een dagje geen kilometers maken en de tijd nemen om lekker te luieren. Zo vlak voor de eerste echte klimdag in de Pyreneeën en na veertien dagen aaneen fietsen ook geen onverstandig besluit natuurlijk. Dus vandaag geen epistel over ontberingen of mooie vergezichten, maar een kort verslag van eeen goed gevulde, Lees verder

‘Die muts en die waterdichte fietshandschoenen mét vingers, kunnen ook wel in het pakketje naar huis’ dacht ik gistermorgen. Want zo koud zou het toch niet worden? Vandaag was ik blij dat mijn persoonlijke keizer in de arena van de grammenstrijd, aan het einde van het gevecht, deze ten la Poste opgeschreven gladiatoren, de opgestoken, Lees verder

Denkend aan de reis naar Santiago heb ik mij geestelijk voorbereid op hitte en op klimmen, niet op tegenwind. Tegenwind van het type ‘herfst-in-de-polder-tegenwind. Ik bedoel dus van het type ‘ik kom niet vooruit terwijl ik aan het afdalen ben’. Dat Spanje een andere tak van sport zou worden wist ik maar dit was, Lees verder

Eindeloze wegen die rechtuit golvend het dorre landschap splitsen. Enkel bij de stroompjes een groene strook. Roodbruine aarde of graanvelden en aan beide kanten, ver of dichtbij, de versleten bergen. De zon is voorzichtig teruggekomen en de trillende einder waarschuwde vast voor de hitte die de de reiziger hier eigenlijk hoort te teisteren.

Chips, chorizo, Rioja, pasta van de Albert Heijn in Zwolle-Zuid en brood. En de ruimte rondom de tent leek wel een slagveld. Een waar fietsersmaal in zomerse sferen. Ook wel weer eens leuk en lekker na zoveel dagen buiten de deur. Sowieso qua tijdstip. Want ik ben geen vroege eter van mijzelf maar de, Lees verder

Als het je voor de wind gaat dan is het makkelijk om te genieten van de lange rechte stukken en eindeloze graanvelden om je heen. Maar iedere lopende pelgrim die je, naarmate het warmer wordt, ziet zwoegen herinnert je er aan hoeveel geluk je hebt. Fluitend leg je in een uurtje de afstand af, Lees verder

Het heeft drie weken geduurd maar daar was het dan eindelijk. Dat rare, beetje stuurloze gezwabber in het achterwiel na een afdaling die eigenlijk niet echt geschikt was voor een volgeladen vakantiefiets. In het zicht van de haven, dat wel. Met de fiets aan de hand de camping op lopen en een mooie klus, Lees verder

Met een fikse comida achter de kiezen de laatste paar kilometer naar de camping rijden. Een naderend stormfront in de rug. Dan sta je op de splitsing. Het is vroeg in de middag en de benen voelen goed. Ja precies, niet naar de camping maar omhoog. Over de berg en maar hopen dat deze het, Lees verder

In het laatste stuk van de klim is souplesse al lang vervangen voor stoempen. Met nog één tandje in de reserve zwoeg ik mij van bocht naar bocht. Net zacht genoeg om mijn benen niet te laten ontploffen maar verre van relaxt. Het zweet gutst. Dat is ook niet gek, want de zon staat, Lees verder

Enigszins verdwaasd kijk ik naar alle drukte om mij heen. Op het plein voor de kathedraal van Santiago de Compostela. Expres nog even gestopt om aan de rand van de stad een hapje te eten. Alsof ik het moment van ‘er zijn’ voor mij uit probeerde te schuiven. Vijfentwintig dagen waarvan drieëntwintig daadwerkelijk op, Lees verder

Terug op de fiets voor het allerlaatste stukje van de route. Een soort bonus-track zou je kunnen zeggen. Op naar paal 0,000. De plek waar, volgens de overleveringen, het lichaam van St. Jacob aan wal is gebracht en Keizer Karel zijn lans in de grond stak om aan te geven dat zijn rijk zo, Lees verder

Maarten van Roozendaal had het er al over. Gisteren bleek de een na allerlaatste te zijn. Het einde van de wereld is niet het einde van de fietsreis. Geen bussen dus ook die laatste streep terug naar Santiago kan gewoon op eigen kracht. Een boel eigen kracht want het eerste stuk kwam overeen met, Lees verder

Met alle technische mogelijkheden zijn ze eigenlijk niet meer nodig. Boekjes met de beschrijving van je fietsroute. Natuurlijk vind je algemene informatie over je reis online. Want alles staat tenslotte op het wereldwijde web. Zeker nu de roamingkosten er bijna vanaf zijn is het internet de ideale raadgever voor onderweg. Toch vertrek ik niet zonder. Want, Lees verder