In het laatste stuk van de klim is souplesse al lang vervangen voor stoempen. Met nog één tandje in de reserve zwoeg ik mij van bocht naar bocht. Net zacht genoeg om mijn benen niet te laten ontploffen maar verre van relaxt. Het zweet gutst. Dat is ook niet gek, want de zon staat, Lees verder

Enigszins verdwaasd kijk ik naar alle drukte om mij heen. Op het plein voor de kathedraal van Santiago de Compostela. Expres nog even gestopt om aan de rand van de stad een hapje te eten. Alsof ik het moment van ‘er zijn’ voor mij uit probeerde te schuiven. Vijfentwintig dagen waarvan drieëntwintig daadwerkelijk op, Lees verder

Terug op de fiets voor het allerlaatste stukje van de route. Een soort bonus-track zou je kunnen zeggen. Op naar paal 0,000. De plek waar, volgens de overleveringen, het lichaam van St. Jacob aan wal is gebracht en Keizer Karel zijn lans in de grond stak om aan te geven dat zijn rijk zo, Lees verder

Maarten van Roozendaal had het er al over. Gisteren bleek de een na allerlaatste te zijn. Het einde van de wereld is niet het einde van de fietsreis. Geen bussen dus ook die laatste streep terug naar Santiago kan gewoon op eigen kracht. Een boel eigen kracht want het eerste stuk kwam overeen met, Lees verder

Afscheid van Santiago de Compostela De laatste avond werd ik nog getrakteerd op zang en dans. De volgende dag ging ik als gewone toerist met de taxi naar het vliegveld en via Madrid terug naar Nederland. Met een hoofd vol herinneringen aan een prachtige reis. Het was voorbij en het gewone leven zou spoedig, Lees verder

Langzaam begint een soort van zenuwen zich meester van mij te maken. Het woord zenuwen dekt de lading niet helemaal. Het gevoel dat erbij hoort ligt ergens tussen spanning, onrust en erg veel zin. Na het weekend wijst mijn voorwiel naar het zuiden. Rome, ik kom eraan. De lijst met dingen die nog gekocht, geregeld en, Lees verder

Vandaag is mijn laatste dag thuis. En de laatste dag waarop ik het Nederlandse ‘zomerweer’ aan mij voorbij kan laten trekken zonder er verplicht in te moeten staan. Al geniet ik nu van een waterig zonnetje in de studeerkamer, de weersverwachtingen laten niet het allerbeste zien. Vrij vertaald is een neerslagkans van 85% een, Lees verder

De eerste die beweert dat Nederland plat is nodig ik uit om de route te fietsen die ik als opwarmertje gekozen heb voor mijn reis naar Rome. Als je van Zwolle naar Mook fietst kom je allerhande sluipmoordenaars tegen die zich ongemerkt vastbijten in je kuiten. Kijkend op de kilometerteller denk je eerst dat, Lees verder

Daar sta je dan, in je La Chouffe wieleroutfit. Pal voor de brouwerij van Hertog Jan en tot overmaat van ramp ook pal voor het bijbehorende proeflokaal. Ik heb serieus staan twijfelen om het er toch even van te nemen, gewoon voor het moment. Uiteindelijk heeft het verstand gewonnen. Arcen ligt namelijk nog niet, Lees verder

Na het Hertog Jan debacle van gisteren is het een groot genieten, zo’n halve liter Haeffenweizen. En het terras aan het water, op steenworp afstand van waar de tent staat maakt het plaatje compleet. Stacaravans, smerig sanitair en aardige mensen. Zo stond de camping in Echtz, een paar kilometer buiten Düren, omschreven. Op het, Lees verder

Als het je voor de wind gaat dan voelt dat goed en als het alsmaar bergaf met je gaat heeft dat ook zo zijn voordelen. Inspanning wordt ontspanning en afstanden klein. Vandaag ging het voor de wind over de Zülpicher Börde en bergaf door de Ville. Een mooie combinatie dus. Tussendoor nog even snel, Lees verder

Soms heb je van die momenten dat je wakker ligt en complete theorieën ontwikkelt hoe jij kinderen wél zou opvoeden. Vannacht kende die momenten! Tussen de vakantiefietsers stond een bijzonder Duits gezinnetje met een bellende moeder, een jonge vader (of oudere zoon uit eerder huwelijk?) een meisje van 12 á 15 (door het overgewicht, Lees verder

Jantje lacht, Jantje huilt En Jantje was hierin een van de weergoden. Ik citeer een Duitser die ik hoorde toen ik op de camping van een trockener Weisswein genoot: “Scheisse! Es ist ende Juli und ich trinke heisse Choco mit Sahne.” Daarmee wil ik maar zeggen dat ik niet de enige ben die het, Lees verder

Dan maar fietsen Wie het verzonnen heeft mag de spreekwoordelijke Joost weten. Er schijnt deze dagen iets groots te gebeuren op de Hockenheimring. En dat trekt zoveel publiek dat in de wijde omgeving geen betaalbare slaapplaats te vinden is. In ieder geval niet in een Wormser pensionnetje of zoiets. De keuze: 30 kilometer doorrijden, Lees verder

Ik doe geen voorspellingen meer. Niet over WiFi, niet over wat ik de volgende dag ga doen, nergens meer over. Beloofde ik gisteren nog dat ik Coby van café Amsterdam in Bruchsal met een bezoekje zou vereren; dicht. En mijn stellige overtuiging dat ik bij een natuurvriendenhuis sowieso geen internet zou kunnen krijgen; het, Lees verder