Morgen stap ik op de fiets om te beginnen aan mijn fietsvakantie naar Santiago de Compostela. Ongelovige bedevaart. Een maand lang onderweg met als voornaamste zorgen het vinden van een slaapplaats en bedenken wat ik wil eten. Verder hoeft er niets. Nou ja, ik heb beloofd om jullie op de hoogte te houden dus, Lees verder

De kop is er af en de eerste etappe zit er op. Ik ben op weg naar Santiago de Compostela. Na een welverdiende maaltijd – ik hoefde slechts water te koken, de rest deed Knorr voor mij – en genietend van de oploskoffie, zit ik aan een picknicktafel op SVR Camping de Beekhoek in Ulvenhout. Eerste, Lees verder

Het eerste levende wezen dat ik zag toen ik tussen Galder en Meersel België binnenreed, was een Vlaamse Gaai. Mijn dag kon per definitie al niet meer stuk. En dat werd nog mooier toen ik de hele dag namen op de wegwijzers zag staan die ik normaal alleen zie als ik in een biercafé, Lees verder

‘Deviation’ is Frans voor ‘omleiding’ en daar bedoelen de Walen dan ‘afleiding’ mee. Toen voorbij Geraardsbergen de taalgrens definitief een einde maakte aan de algehele verstaanbaarheid, was ook meteen duidelijk dat ik het laissez-faire gebied was binnengereden. Terwijl de Dender ineens la Dendre was zorgde de bordjes bij de werken ervoor dat ik van de, Lees verder

‘Un pression s’il vous plaît’, ik hoor het mijzelf zo zeggen. En niet raar want het was weer een pittig dagje. Warm en enkele routetechnische tegenvallers. Maar vooral; ik was bijna bij de camping. Die moest namelijk op een steenworp afstand liggen van Noyon, waar ik na een bezoek aan de kathedraal mijn fiets, Lees verder

‘Plat du jour, tout les jours’ wordt mijn motto. Waarom ’s avonds na een lange fietsdag moeilijk doen op een brandertje om toch nog een fatsoenlijke maaltijd tevoorschijn te toveren terwijl je die maaltijd, vele malen beter en voor een appel en een ei, ’s middags kan bestellen bij vrijwel ieder restaurant en barretje.

Dag en dauw waren al wakker maar net daarna kwam ik. In en poging voor de middag al flink wat kilometers te maken met het oog op de temperaturen is het zaak om vroeg te beginnen. Tot vrijdag verwacht meteo france in de delen waar ik fiets middagtemperaturen tussen de dertig en vijfendertig graden.

De een zijn dood, de ander zijn – water. Over de Franse doden niets dan goeds. Ik ben blij dat ze niet onsterfelijk zijn want daardoor kon ik ze vandaag regelmatig storen om mijn kokende motor tot bedaren te brengen. De credits komen de Belgen van dag 3 toe. Zij wezen mij op dit, Lees verder

Zonder al teveel bloedvergieten in Tours aankomen en daar, na de plat du jour, plat op de vloer te gaan liggen om een beetje bij te komen. Dat was het plan en zo geschiedde. Na een zweterige nacht waarin ik vrijwel iedere vrachtauto op de N10 voorbij heb horen razen, zat ik rond zevenen op, Lees verder

Steeds vaker heb ik het idee dat achter mij een peloton wielrenners de benen stilhoudt. Maar nee hoor, cicaden. Voorbij Tours begint langzaam maar zeker het zuiden. Huizen worden lichter, lager, de daken worden platter. Af en toe al een wijngaard of een veld met zonnebloemen en steeds vaker zie ik de typische lange dunne, Lees verder

Het was lonesome op de prairie vandaag. Geen kip op de weggetjes. Slaperige samedi leek het wel. Behalve op de graanvelden. Ik denk dat de boeren hier ook op Meteo France hebben gekeken want zoveel combines heb ik nog nooit gezien. Alsof ze allemaal hun jaaropbrengst voor het slechte weer moesten redden. Iets wat best, Lees verder

Geen Brit te zien toen ik vanmorgen zachtjes met de stokken en de haringen in de weer was. En toch was het niet overdreven vroeg. Ze namen het er van op deze zondag. De Fransen trouwens ook. Zelfs de boulangers. En dat wisten ze, want bij die van Brie was het een drukte van belang., Lees verder

De wekker had een raar geluid deze morgen. Tikkend. En het leek van buiten te komen. Op mijn tentdak om precies te zijn. Heel eventjes maar en toen hield het op. Door de geopende rits stroomde de geur van de natuur die het eerste water sinds tijden opvangt, maar veel gelegenheid om daarvan te, Lees verder

“Saai hè?” zeiden we gisteravond nog tegen elkaar na het eerste stuk Les Landes. Ik wist dat er vandaag ook een stuk bosbouw aan zat te komen maar kon niet bevroeden dat het zo erg was. Ongeveer honderd kilometer voornamelijk bosbouw en rechte wegen, afgewisseld met nietszeggende dorpjes.

Mijn Frans is al niet om over naar huis te schrijven, mijn Baskisch is nog vele malen erger. Daar kan ik echt geen txokolatea van maken. De mensen hier wel trouwens. Die vinden bijvoorbeeld dat ze in Donibane Garazi wonen. Het lijkt er niet eens op. Ik zal het er mee moeten doen de komende dagen., Lees verder

Een rustdag. Even een dagje geen kilometers maken en de tijd nemen om lekker te luieren. Zo vlak voor de eerste echte klimdag in de Pyreneeën en na veertien dagen aaneen fietsen ook geen onverstandig besluit natuurlijk. Dus vandaag geen epistel over ontberingen of mooie vergezichten, maar een kort verslag van eeen goed gevulde, Lees verder

‘Die muts en die waterdichte fietshandschoenen mét vingers, kunnen ook wel in het pakketje naar huis’ dacht ik gistermorgen. Want zo koud zou het toch niet worden? Vandaag was ik blij dat mijn persoonlijke keizer in de arena van de grammenstrijd, aan het einde van het gevecht, deze ten la Poste opgeschreven gladiatoren, de opgestoken, Lees verder

Nee joh, ik vertrek gewoon lekker vanaf huis. Geen gedoe vooraf. Ik moet tenslotte tot de dag voor vertrek werken en qua afstand scheelt het niets. Wat maakt het uit als ik niet de hele route fiets? Die route pik ik dan wel op in de buurt van Antwerpen. En ik kijk onderweg wel, Lees verder

Als het om inpakken gaat houden veel fietsreizigers er hun eigen ideeën op na. Uiteraard moet het geheel niet te zwaar worden, maar de afwegingen die daar op volgen zijn net zo divers als de fietsers zelf. Zo besparen sommigen op kleding maar zeker niet op kookgerei.  Anderen moeten er niet aan denken met, Lees verder

De vertrekdag begint er nu echt aan te komen. Nog een paar dagen werken en dan kan ik mijn voorwiel naar het zuiden sturen en de zon tegemoet trappen. Het is bijna zo ver. Afgelopen weekend heb ik de meeste spullen al bij elkaar gezocht en een plekje gegeven in mijn fietstassen. De inpaklijst is, Lees verder

%d bloggers liken dit: